ผู้เขียน หัวข้อ: ศิลปะไทย :AO  (อ่าน 1 ครั้ง)

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ตุลาคม 07, 2018, 10:57:29 AM
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 1498
    • ดูรายละเอียด

หมวดของศิลป์ไทย

ช่างไทยโบราณแบ่งพวกของศิลป์ไทยออกได้ 4 หมวดร่วมกันหมายถึงหมวดกระครั้งก หมวดผู้หญิง หมวดกระบี่ สมัครเอเย่นคาสิโน รวมทั้งหมวดคชะ หรือที่ช่างไทยรวมเรียกว่า กระครั้งก นาง ช้าง ลิง แต่ละหมวดก็จะมีรายละเอียดปลีกย่อยลงไป ดังนี้

สมัครเอเย่น gclub

ทอง ภาษาสันสกฤต มีความหมายว่า “หนาม”สำหรับจิตรกรโบราณ สุวรรณหมายถึงป่าป่าดงไม้ มีแบบฟอร์มเป็นเปลวเพลิงเป็นสามเหลี่ยม การฝึกหัดร่างลวดลาย ให้รู้จักความผสานเกี่ยวข้องกันของเส้นที่ผูกรวมกันเป็นลายไทย โดยยิ่งไปกว่านั้นทองคำแบบต่างๆได้แก่ ทองสามตัวสุวรรณใบเทศ มาศเปลว นับว่าเป็นปฐมบทที่จะต้องฝึกหัดให้เชี่ยวชาญก่อนจะกระทำการช่างอันอื่นถัดไป

ผู้หญิงหมายถึงการศึกษาฝึกซ้อมเกี่ยวกับการเขียนหน้ามนุษย์ ทวยเทพ เทพธิดา พระ รวมทั้งนางอีกทั้งข้างหน้าตรงแล้วก็ข้างหน้าเพล่ ซึ่งนับว่าเป็นภาพหลักของภาพไทย เมื่อเขียนได้ปราดเปรียวก็ดี ก็เลยฝึกฝนเขียนตลอดตัวในอริยาบถต่างๆภาพกลุ่มนี้จะแสดงอารมณ์ด้วย คำกริยา บริเวณใบหน้าของตัวภาพจะไม่แสดงอารมณ์ตามแบบแผนของศิลป์ไทย นอกเหนือจากการฝึกหัดเขียนตัวภาพหลักดังที่กล่าวถึงมาแล้วแล้ว ยังจำเป็นต้องฝึกหัดการเขียนภาพกากหรือตัวภาพที่เป็นคนเดินดินแล้วก็การเขียนภาพจับสำหรับเขียนเรื่องรามเกียรติ์ให้กำเนิดความชำนิชำนาญด้วย

กระบี่เป็นการฝึกฝนเขียนภาพอมนุษย์ต่างๆดังเช่น พวกยักษ์ ลิง ฯลฯ สำหรับการฝึกหัดต้องฝึกฝนจากภาพลิงหรือกระบี่เป็นขั้นตอนแรก เมื่อเขียนได้ถูกต้องแล้วจึงฝึกหัดเขียนภาพอื่นถัดไป การฝึกฝนเขียนภาพหมวดนี้จะมีประโยชน์สำหรับการเขียนภาพเรื่องรามเกียรติ์

คชะเป็นการฝึกฝนเขียนภาพสัตว์สามัญแล้วก็ภาพสัตว์ประดิษฐ์ต่างๆโดยเริ่มจากคชะหรือช้างซึ่งเป็นสัตว์ใหญ่ก่อน แล้วจึงฝึกฝนเขียนภาพสัตว์เล็กๆถัดไป ในหมวดนี้จะแบ่งสัตว์ที่เขียนเป็นสองชนิด จำพวกแรกเป็นสัตว์ที่มีอยู่บนโลกมนุษย์ ตัวอย่างเช่น ช้าง ม้า โค นก ฯลฯ ชนิดลำดับที่สองเป็นสัตว์ประดิษฐ์หรือสัตว์หิมพานต์ ได้แก่ กินรี ราชราชสีห์ ฯลฯ

งานด้านการเขียนดังที่กล่าวมาแล้วนับได้ว่าเป็นวิชาช่างหลักของช่างไทย ซึ่งช่างส่วนมากต้องทำความเข้าใจรวมทั้งฝึกหัดให้กำเนิดความเก่ง ก่อนจะไปเป็นช่างเขียนภาพจิตรกรรมข้างฝาผนังโบสถ์วิหาร หรือประกอบกิจการช่างอื่นถัดไป1
การสืบทอด

ช่างไทยสมัยก่อนชอบเขียนภาพโดยไม่บอกนามให้ปรากฏ การค้นนักแสดงไทยที่เป็นคุณครูช่างก็เลยยากลำเค็ญ เท่าที่บรรยายจากปากต่อปากเพียงพอจะจำโจษขานได้บ้างก็คือ คุณครู อาจจะแป๊ะกับอาจารย์ทองคำอยู่ที่เขียนภาพ ไทยอย่างสวยข้างในโบสถ์วัด สุวรรณาราม กรุงเทพฯน้อย จ.กรุงเทพฯ อาจารย์ทั้งคู่มีความรู้สึกว่าช่างไทยอดีตสมัยเขียนภาพด้วยความเชื่อทางศาสนา อุทิศเวลาแล้วก็ความรู้ความเข้าใจเป็นการสร้างกรรมดีดวงดีในโลกหน้า ถึงจะเขียนในที่เล็กๆแคบๆรวมทั้งมืดโดยใช้คบเพลิงส่องเขียน ก็ยังทรหดอดทนบากบั่นอุทิศเวลาเขียนได้กระทั่งเสร็จ ยกตัวอย่างเช่น ด้านในกรุ พระปรางค์ พระเจดีย์ ในโบสถ์และก็วิหารขนาดเล็ก ฯลฯ